Dit is mijn verhaal...

Laten we bij het prille begin beginnen...

Ik ben opgegroeid in een klein Oekraïens stadje aan de zee. Al sinds mijn kindertijd heb ik een grote passie voor fotografie. Toen ik twaalf jaar oud was, gaven mijn ouders me een eenvoudige digitale camera van Canon. Ik ging er vaak mee op pad om de natuur, de lucht, en kevers en spinnen in macrostand te fotograferen. Naarmate ik ouder werd, verschoof mijn focus naar het vastleggen van verhalen in roestige deurklinken, de levendige dynamiek van de stad en mijn katten. In die tijd was er nog niet zoveel informatie beschikbaar over hoe je precies moest fotograferen, dus ik heb het echt door schade en schande geleerd. Al vroeg leerde ik de technische kant van het vak door een vriend te assisteren, en op die manier heb ik enorm veel ervaring opgedaan.

Een uil bij mijn huis.

Melitopol, Oekraïne

2015

Mijn kat Fusik

Melitopol, Oekraïne

2011

Tegen de tijd dat ik aan mijn eerste jaar op de universiteit begon, wist ik al dat ik van fotografie mijn beroep wilde maken. Mijn exacte richting ontdekte ik pas later. In het begin fotografeerde ik werkelijk alles: van love stories en individuele portretsessies tot fashion, evenementen en bruiloften. Mijn liefde voor landschapsfotografie is echter nooit verdwenen; ik ging vaak op verschillende trektochten en vond het geweldig om bergen, vlinders en al het andere moois van de natuur vast te leggen.

Tijdens een wandeltocht in het Kaukasusgebergte

Georgië, 2013

Toen ik naar Lviv verhuisde, begon mijn fotografie meer om mensen te draaien. Ik deed individuele portretsessies waarin ik de unieke schoonheid van elk persoon naar voren wilde laten komen. Tegelijkertijd raakte ik gefascineerd door architectuurfotografie, omdat Lviv een prachtige, unieke architectuur heeft. Ook modefotografie wekte mijn interesse. Na mijn verhuizing naar Kyiv ben ik deze individuele sessies blijven doen en ik was van plan dit in de toekomst voort te zetten. Ik wilde dat mijn werk de uitstraling van een kunstwerk kreeg.

Maar in 2022 veranderde mijn blik op fotografie drastisch. Na het uitbreken van de oorlog in Oekraïne kwamen mijn ouders in bezet gebied terecht. Ik heb ze al een paar jaar niet gezien, en dat kan helaas nog steeds niet. Dit deed me beseffen dat familie het meest kostbare bezit is dat we hebben. Ik vraag mijn moeder voortdurend om oude familiefoto's te sturen, en ik kijk ook vaak naar onze allerlaatste selfie samen, die we op 24 februari 2022 op het treinstation in Kyiv hebben gemaakt. Ik herinner me dat ik vaak geen zin had om met mijn ouders op de foto te gaan of om foto's van hen te maken, en daar heb ik nu echt spijt van. Deze ervaring heeft mijn missie als fotograaf gevormd: het documenteren en koesteren van de lach, de liefde en de unieke band binnen gezinnen en families door middel van visuele verhalen.

Daarom heb ik me gespecialiseerd in het vastleggen van de essentie van liefde en verbinding in elke levensfase. Van het allereerste "ja-woord" tijdens een huwelijksaanzoek tot de geloften die worden uitgesproken op de trouwdag: ik documenteer het prachtige begin van een gezin. En naarmate gezinnen groeien, blijf ik hun verhalen vertellen — door het prille wonder van pasgeboren baby's, het speelse karakter van kinderen en de dierbare momenten tussen verschillende generaties te vieren.

Ik werk nauw samen met elk koppel en elk gezin om authentieke, tijdloze foto's te creëren die hun unieke reis weerspiegelen — beelden die ze een leven lang, en nog lang daarna, zullen koesteren.

Mijn geboorteplaats Melitopol

Oekraïne, 2017